Inwestowanie alternatywne
Fundusze hedgingowe, jako formy inwestowania alternatywnego,wywołują mieszane uczucia wśród inwestorów, przede wszystkim z uwagi na zbyt wysokie ryzyko strat. Do tego dochodzi jeszcze brak wystarczających regulacji prawnych, chroniących klientów.
Pierwszy taki fundusz powstał w 1949 roku w Stanach Zjednoczonych. Łączył on tradycyjne formy inwestowania w akcje z krótką sprzedażą i stosowaniem tzw. dźwigni finansowej. W latach 90 ubiegłego stulecia, jak również na początku XXI wieku, zyskały one niesamowita popularność na Starym Kontynencie. W 2004 roku aktywa na funduszach sięgnęły sumy 950 mld dolarów, a w ciągu pięciu lat zostały podwojone. Inwestowały głównie emerytalne fundusze i przedsiębiorstwa. Obecnie najliczniejszą grupą użytkowników są osoby indywidualne oraz zarządzające majątkami rodzin.
Opłaty pobierane za zarządzanie inwestycjami, wynoszą około 2% wartości aktywów. Prowizje od zysków to najczęściej 20% ich wysokości.
Fundusze alternatywne, mają na uwadze zachowania rynkowe i to do nich dopasowują swoje inwestycje. Zwiększa się tym samym płynność kapitałowa, ale rosną tez opłaty transakcyjne. Osoby, zarządzające funduszami hedge, ustalają odpowiedni poziom kapitałów. Inwestorzy muszą się więc liczyć z zamrożeniem finansów na okres około roku i kwartalną niemożliwością zdobywania udziałów.
Stratedzy tej metody szybko reagują na wszelkie zachowania rynków finansowych. Posiadają w swej ofercie szereg planów inwestycyjnych i dysponują dużo większą ilością dostępnych instrumentów inwestycyjnych niż w przypadku funduszy tradycyjnych. Do najciekawszych tego typu rozwiązań należą: market neutral, event driven, market timing,emerging markets, macro strategy, multi strategy i sector strategy.
Podsumowując – inwestowanie alternatywne niesie za sobą spore ryzyko, ale także szersze możliwości lokowania kapitału i osiągnięcie wyższych stóp zwrotu.